Zondag 14 september 2008
Bevorder zelfredzaamheid en vermijd planningsillusies
Stel nu eens dat er geen ontwikkelingssamenwerking bestond, zouden wij het dan vandaag precies op dezelfde wijze organiseren zoals wij het vandaag de dag doen? Die kans lijkt mij niet zo groot. Daarvoor zijn de positieve aspecten van het huidige beleid te bescheiden en de negatieve te indrukwekkend.
Een ontwikkelingssamenwerkingbeleid zet alleen maar zoden aan de dijk als het een positief effect heeft op de economische groei van een land. Keer op keer blijkt uit onderzoek dat dit verband niet of nauwelijks bestaat. Dat is ook niet zo vreemd aangezien ontwikkelingsgelden slechts 2 % uitmaken van de totale geldstromen tussen Afrika en het Westen. Zelfs een verdubbeling van alle ontwikkelingsbudgetten in de wereld zou Afrikaanse economische groei nauwelijks verhogen. Dat kunnen de Afrikanen alleen zelf bewerkstelligen. Geld schenken is dus niet de oplossing.
Betekent dit dat we ontwikkelingssamenwerking dan maar helemaal moeten afschaffen? Dat gaat ook weer te ver. We kunnen Afrika wel degelijk helpen door de positieve effecten van OS te versterken en de negatieve effecten te voorkomen. Dat vereist wel een heel ander beleid.
De negatieve effecten van de hulp zijn hulpverslaving en in het zadel houden van dictatoriale regimes. De positieve effecten zijn het faciliteren van groei, het ontstaan van een middenklasse en daardoor democratisering. Hoe kunnen we de negatieve effecten voorkomen en de positieve versterken?
Alleen als de bevordering van zelfredzaamheid en verantwoordelijkheidszin uitgangspunt van het beleid worden kan het Westen Afrika helpen.
Hoe gaan we dat doen?
Reageer hieronder, of ga de discussie aan op onze Forums.
Laat een reactie achter